خواب بر سنگ حرم

السلام علیک یا عالم آل محمد(ص)

قدم می زنم روی این سنگ ها

کنار تنم روی این سنگ ها

به خوابی میان حرم دیده ام

که جان می کنم روی این سنگ ها

شاعر : رضا دین پرور

بهشت و مشهد تو

السلام علیک یا امام الرئوف(ع)

وقتی دلم برای حرم تنگ می شود

قلب من و دل تو هماهنگ می شود

می ترسم از دمی که رود پرده ها کنار

بین بهشت و مشهد تو جنگ می شود

شاعر : رضا دین پرور

تا هواییم به صحن با صفات فخر می کنم به جبرئیل

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا(ع)

در جوار حضرتت سروده شد غزل به نام تو

وحی شد و آسمان سینه ام شد از ازل به نام تو

یا رئوف!

یاکریم صحن چشم های تو شده کبوتر دلم

سفره دار!

مستم و به یمن عشق تو گذشته آب از سَر ِ دلم

در  جوار گنبد دو شانه ی بلند و آسمانی شما

در سکوت چلّه ی شب بلند گیسوان کهکشانی شما

آمده گداترین گدا و بینواترین فقیر تشنه ی نگاهتان

آمده غریب بی حبیب  ناشکیب دل شکسته در پناهتان

تو کریمی و رحیمی و عظیمی و هزارها از این قبیل

آب اگر ز چشمه ی لب تو تر کند لبی شود شبیه سلسبیل

ای برای خلسه های عاشقانه ام شراب اشکهات بهترین دلیل

این منم چو سائلی علیل

الدخیل! الدخیل!

من قلیلم و ذلیلم و هزارها از این قبیل

تا هواییم به صحن با صفات فخر می کنم به جبرئیل

صید چشم هایتان شده از ابتدای این سروده آهوی دلم

خورده صد گره به آن ضریح با صفا و دلگشا و بی ریای تو، گیسوی دلم

هر زمان دلم به یاد کربلای حضرت حسین درون سینه می تپد

هر زمان که با نوای روضه های فاطمه دلم به یاد روضه ی مدینه می تپد

می روم کنار مضجع شریف تان، حضرت رضا!

سینه می زنم به یاد غربت مدینه و شهید کربلا

شاعر : رضا دین پرور

مثل کسی که روی لبش یارضارضاست

السلام علیک یا ثامن الحجج(ع)

مثل کسی که روی لبش یارضا رضاست

کارم فقط حسین حسین وخدا خداست

بی روضه های این دهه از دست می روم

آری دوای عاشق کرببلا بلاست

نوکر زیاد دیده ام از تو چه بد چه خوب

فرقی نمی کند که به حالت گدا گداست

اشکی به کاسه های دو چشمم حواله شد

گفتم یکی یکی بده گفتی دوتا دوتاست

"یاربنا" مؤخره ی "یامن اسمه" ست

هرکس هر آنچه خواست بگوید دعا دعاست

وقتی که هست چشم تو... دارالشفا چرا؟

اصلاً بکِش به دار مرا که شفا شفاست

روز جزا به دست علمدار کربلا

دستی اگر به پای تو افتد صوا صواست

زیر جنازه ام همه گویند یا  حسین

در محضر شریف تو حرف بجا بجاست

شاعر : رضا دین پرور

زندگی بی حرم حرام رضا

بازهم با جنون در افتادم

گوشه ای حول ساغر افتادم

آنقدر مست بودم از می، که

فکر کردم به کوثر افتادم

سفره نور شد دلم بین

چارده نور اطهر افتادم

برلبم اهدنا الصراط آمد

بعد بر پای دلبر افتادم

خاک پایش شدم بلندم کرد

اصلاًآنجا چه بهتر افتادم

                                        شب مستی است عاشقی باید

                                        ماه من از مدینه می آید

بقیه شعر در ادامه مطلب

 شاعر : رضا دین پرور

 

ادامه نوشته

با دل قرار من، سر بن بست چشم توست

یا علی بن موسی الرضا(ع)

حس میکنم که عاشقم و شاعرت شدم

یا نه، مسافر حرم خاطرت شدم

چندین تنور، واژه لبم پخت کرده است

حتماً کنار آتش دل، شاطرت شدم

چیزی نداشتم که کنم عرضه بر شما

وام از خودت گرفته ام و تاجرت شدم

مثل گدای ساده ی دور و بر حرم

من هم دخیل دست دل عابرت شدم

هیئت بهانه است من احساس می کنم

تحت لوای بیرقتان، زائرت شدم

الحق به خال می زند آهوی شعر من

وقتی شکار چشم دل ماهرت شدم

                                           آئینه ها به گرد نگاهت نمی رسند

                                           خورشیدها به چهره ماهت نمی رسند

بقیه شعر در ادامه مطلب

شاعر : رضا دین پرور

ادامه نوشته

حرم را امتداد عرش کردند

یا ثامن الحجج(ع)

جهانِ بودنم بی تو اجاری است

محیط بسته ذهنم اداری است

"دلی دارم خریدار محبت"

اتاق خالی قلبم تجاری است

تجارت خانه قلبم کساد است

که این ویروس از بی کسب و کاری است

چک آرایه ام برگشت خورده

و هرچه گفته ام نقل نداری است

سواد واژه هایم نم کشیده

زبان گفتگویم استعاری است

کسی می گفت اینگونه سرودن

تماماً حاصل بی کارو باری است

برایت این چنین شاید نگفتم

دلم از دست هجر تو فراری است

چقدر این شاخه آن شاخه پریدم

که گوشم در پی یک جمله: آری است

                                                         خرابم زیر آوار نگاهت

                                                         شده شستم خبردار نگاهت

بقیه شعر در ادامه مطلب

 

 شاعر : رضا دین پرور

ادامه نوشته

چه خوش است آنکه سلام تو، بشود سلام شهادتم

یا علی بن موسی الرضا(ع)

هله عاشقان هله عاشقان ،که شمیم یار میرسد

هله ای زمین هله ای زمان، مه گلعذار میرسد

زفراز عرش،امید هر دل بیقرار میرسد

بده دل به دلبر و دل ستان که مهین نگارمیرسد

به حریم باغ محمدی گل نوبهار میرسد

رسد آن یگانه گلی که از قدمش بهار میرسد

                           شده شهرمدینه منای نور،به خدا که بهشت خدا شده

                           صلوات خاص بهشتیان به گل جمال رضا شده

بقیه شعر در ادامه مطلب

شاعر : رضا دین پرور

ادامه نوشته